تبلیغات
مهندسی کشاورزی -آب - مطالب sinab84
و از آسمان ، آبى پاک فرود آوردیم (فرقان 48)                                   
 

آخرین مطالب:
پیوندهای مرتبط:
û  انجمن علمی آب
û  آب ۸۴
û  اساتیدگروه آبیاری
û  کارشناسی ارشد
û  تخصصی
û  خبر
û  لینک های مفید
û  آب وادبیات
û  آشنایی با نرم افزارهای آب
û  فرهنگ لغت آبیاری

پیوندها:
2  گروه مهندسی آب دانشگاه مازندران
2  گنجینه ملی آب ایران
2  وبلاگ مهندسی آب دانشگاه چمران( اهواز)
2  کمیته بین الملی آبیاری
2  دانشکده کشاورزی بوعلی سینا(همدان)
2  مهندسی آب های زیرزمینی
2  شرکت مدیریت منابع آب ایران
2  کمیته ملی آبیاری وزهکشی
2  بانک اطلاعاتی قنات های کشور

تعداد صفحات:
1 2 3 4 5 6 7 ...

Quick Search
Title, abstract, keywords

Author
 e.g.  j s smith
Journal/book title



Download RealPlayer

پنجشنبه 9 اسفند 1386

قنات – مهمترین شیوه آبیاری در بسیاری از نقاط ایران قنات بوده است از آنجاییكه در بسیاری از نقاط ایران رودخانه چندانی وجود ندارد، و تعداد رودخانه های دائمی نیز بسیار اندك است مردم ایران در حدود سه هزار سال پیش به ابتكار نوین و تحسین انگیزی دست یافته اند كه به قنات یا كاریز مشهور گردید. این ابداع مهم و بی نظیر بعدها از خاورمیانه به شمال آفریقا اسپانیا و سیسیل انتقال 1یدا كرد و مورد بهره برداری قرار گرفت. مورخین یونانی از قنات های ایران در زمان هخامنشیان سخن رانده اند، از این رو می توان قدمت قنات رات پیش از هخامنشیان نسبت داد. مورخان در مورد قنات و در عهد اشكانین و ساسانیان نیز سخن گفته اند. در این روش آب های زیرزمینی را جمع آوری كرده تحت قوه ثقل به سطح زمین می رانده اند. ایرانیان با‌آگاهی كامل از وجود جریان های آبهای زیرزمینی به فكر افتاده اند كه به جار چاه های عمودی چاه های افقی حفر كنند تا بدین ترتیب به آب های زیرزمینی راه یابند و آنرا با استفاده از شیبی ملایم به سطح زمین هدایت كنند.

 

در ایران قدیم از رودخانه های بزرگی چون دجله ، هیرمند نهرهایی منشعب كرده بودند و آب آنرا به بیابان های بی آب منتقل نموده اند.

ایرانیان قدیم در ساخت نهرها و كانال های آبیاری دقت بسیار مبذول داشته اند و اگر مسیر آب سست و آبكش می نمود، كف نهرها را آجر فرش كرده اند و ملات یا آهك آب بند به كار برده‏اند. صنعت سدسازی در دوران  ساسانیان، به ویژه در دوره سلطنت شاپور اول رونق گرفت. عمرسدهایی كه از این دوره به جای مانده است بین 1300 تا 1700 سال می باشد. از جمله ابنیه مهم مربوط به این دوران ، می توان به بند میزان در شوشترو پل بند شوشتر به طول 500 متر و دارای 40 دهانه اشاره نمود. بند امیر از آثار دوران آل بویه می باشد كه در 35 كیلومتری شمال شیراز واقع شده و عمر آن به 1000 سال می رسد. بند امیر ، بندی سه منظوره، آبیاری، پل و آسیاب بوده كه همچنان دایر است. در اواخر قرن وسطی ، در عصر صفویه (870-1100 هجری) عصر جدیدی كه در زمینه كنترل و مهندسی آب آغاز شد. مقارن همین دوره بود كه بندها و پل های مشهد و اصفهان بنا گردید و بندهای انحرافی و مخزنی بزرگ احداث گردید كه بعضی از آنها تا امروز پابرجا مانده است. از میان چهل و چهار سد تاریخی جهان تا قرن هیجدم سه سد شادروان (قرن سوم میلادی) كبار و ساوه در ایران وجود داشته و نه سد در اروپا بر پا شده است    

 

مشخصات عمومی سدهای قدیمی ایران

با بررسی های بعمل آمده مشخص شده است كه ایرانیان قدیم به سه مورد اساسی ، انتخاب محل سدها – شرایط زمین و پی – مواد و مصالح توجه خاصی داشته اند.

در تمام نقاطی كه سدهای قدیم ایران بنا شده، در انتخاب محل و نوع سد، ملاحظاتی فنی و طراحی به خوبی مراعات شده است. توپوگرافی ، رژیم رودخانه، دسترسی به مواد و مصالح ساختمانی و نحوه انحراف آب حین ساختمان، از جمله عواملی بوده اند كه مورد توجه قرار گرفته است.

انواع سدهای قدیمی ایران

سدهای قدیمی ایران كه همه با مصالح بنایی ساخته شده اند به انواع زیر دسته بندی می شوند.

سدهای وزنی

تحقیقات نشان داده است كه كلیه مسائل عمده طراحی كه در عصر حاضر در مورد این گونه سدها در نظر گرفته می‏شود، در سدهای قدیمی ایران، از جمله سد قدیمی ساوه با بیش از 700 سال عمر و سد ششطراز با بیش از 900 سال عمر منظور شده است.

سدهای قوسی

ایرانیان قبل از رومیان با خصوصیات باربری قوس‏ها پی برده بودند. سد قدیمی كبار با بیش از 700 سال عمر از این جمله می باشند.

سدهای پشت بنددار

سد اخلمد با طول تارج 230 متر و ارتفاع 12 متر كه حجم مخزن آن سه میلیون مترمكعب است، سدفرمان با بیش از 400 سال عمر كه در حال حاضر در دست بهره برداری است. از این نوع سدها می باشند.   

 

آسیابهای شوشتر با 1700 سال قدمت، تجلی گاه هنر ایرانیان در استفاده از توان آب

در میان 57 پدیده شگفت انگیز بازمانده از فرهنگ بشری كه بعنوان نخستین میراث جهانی از سوی یونسكوارزش گذاری شده است سه پدیده معماری ایران یعنی معبد چغاز نبیل (3300 سال قبل) و آثار باستانی تخت جمشید و میدان نقش جهان اصفهان بعنوان میراث فرهنگی ثبت شده است و چهارمین آثاری كه در این رابطه در دست اقدام یونسكو قرار دارد مجموعه آسیابهای شوشتر است كه تعیین قدمت آن هنوز دقیق امكان پذیر نشده است

 
.

در خوزستان و در حوزه رودخانه های پر آبی همچون، رودخانه دز، كرخه، مارون، بهمن شیر و بخشهای دیگر رودخانه كارون، شبكه آبیاری مینو (میان آب) ممتاز است و ماندهای بناها و تاسیسات آبی این مجموعه در ارتباط با یكدیگر و با برنامه أی یكپارچه كار می‏كرده است آنچنانكه كلیه تدابیر و بناهائی كه هر یك در حوزه های كویری و كم آب به تنهائی دیده شده در شبكه آبیاری پیرامون شوشتر بطور مجتمع و یكپارچه دیده می شود و آبشارهای شوشتر پدیده‏أی مربوط به بخشی از این شبكه عظیم آبیاری است.

چنین بنظر می رسد كه یكی از اهداف برپا شدن این شبكه و بخصوص دستگاههای اصلی فضای آبشارهای زیبای شوشتر، توانمند كردن قطره های آب و بهره گیری از نیروی پنهان در آنها برای چرخانیدن سنگهای آسیاب باشد، آسیابهائی كه در پشت پل بند گرگر در دل سنگ جاسازی شده بودند و قطره های نیرومند آب از پشت پل بند و از طریق چاههای شتر گلوی زیربند به آسیابها هدایت می‏شده است این قطره های آب پیش از رسیدن به پل بند گرگر از پل بند میزان گذشته و از طریق رودخانه گرگر به پل بند گرگر رسیده اند و پیش از آن نیزار آب رودخانه در پخشاب‏بند میزان جدا شده و از بند میزان گذشته اند.(با تشکر ازآقای ایبژن  فرهنگی )





پنجشنبه 9 اسفند 1386

فراخوان دومین سمینار

«راهکار­های بهبود و اصلاح سامانه­های  آبیاری سطحی»

 هدف:

به رغم اینکه در بسیاری از مناطق جهان بیش از 90 درصد اراضی فاریاب با روشهای سطحی آبیاری می شوند، لیکن این روشها مورد كم توجهی قرار گرفته­اند. مشكل عمده روش­های آبیاری سطحی پایین بودن راندمان است که از ضعف مدیریت آبیاری ناشی می­شود. با توجه به هزینه زیاد سامانه های آبیاری تحت فشار، بهبود و اصلاح روشهای آبیاری سطحی امری ضروری و اجتناب ناپذیر است. با اصلاح سامانه های آبیاری سطحی به روشهای مختلف نظیر تسطیح اراضی، انتخاب صحیح روش آبیاری، طراحی مناسب و غیره، افزایش راندمان آبیاری به میزان قابل توجه امكان پذیر است. در این راستا به منظور گردآوری تجربیات محققین، كارشناسان و مجریان روشهای آبیاری سطحی طی سال­های اخیر در كشور، گروه كار سامانه­های آبیاری در مزرعه كمیته ملی آبیاری و زهكشی ایران، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی كشاورزی و دفتر شبکه­ها و روش­های آبیاری معاونت صنایع و امور زیربنایی وزارت جهاد كشاورزی قصد برگزاری دومین سمینار آبیاری سطحی تحت عنوان « راهکار­های بهبود و اصلاح سامانه­های  آبیاری سطحی»  با تأکید بر موضوعات ذیل نموده است:

تجارب موجود در اصلاح سامانه­های متداول آبیاری سطحی کشور

ارزیابی فنی– اقتصادی روش­های آبیاری سطحی اجراء شده در سطح كشور

نقش شواهد تاریخی موفق در توسعه آبیاری سطحی

-   ترویج روش­های نو در آبیاری سطحی

-   استفاده از آب­های نامتعارف در روش­های آبیاری سطحی

 

نظر به استقبال گسترده از این رویداد علمی مهم، کمیته برگزار کننده تصمیم گرفت که آن را  در سطح علمی بالاتر برگزار و از کارگاه به یک سمینار یک روزه  ارتقاء دهد. علاقه­مندان در صورت تمایل تا پانزده فروردین ماه 1387 فرصت ارسال فایل کامل مقاله را به دبیرخانه سمینار خواهند داشت. 

زمان برگزاری:   پنجشنبه دوم خرداد ماه 1387

      آخرین مهلت ارسال اصل مقالات:      

محل برگزاری:   

15  فروردین ماه 87

كرج- سالن اجتماعات مؤسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر

 برگزار كنندگان:   

كمیته ملی آبیاری و زهكشی ایران

 مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی كشاورزی 

       دفتر شبکه­ها و روشهای آبیاری (معاونت صنایع و امور زیربنایی وزارت جهاد كشاورزی)

آدرس دبیرخانه:

تهران- خیابان شهید دستگردی (ظفر)- خیابان شهید كارگزار- خیابان شهید شهرساز- پلاك24- طبقه دوم كمیته ملی آبیاری و زهكشی ایران

تلفن : 22257348-021

نمابر : 22272285-021

آدرس الكترونیكی:  irncid@gmail.com

 

 

 





پنجشنبه 25 بهمن 1386

در تاریخ دیرپای این مرز و بوم، آب همیشه نقش كلیدی داشته است. شبكه های معروف آبیاری، یعنی قناتها در جهان   به خوبی شناخته شده هستند. عمر این تكنیك به 2500 سال بر می گردد. اولین سند مكتوب در خصوص تكنیك حفر قنات، در نوشته های هرودوت، مورخ مشهور یونانی به چشم می خورد و این صنعت در دوران هخامنشیان (550-330 سال قبل از میلاد) كاملا رایج و متداول بود. در حفاری های باستان شناسی به بقایای آبگیر، مخازن آب با سرریزها و مجاری تخلیه و حتی شبكه های فاضلاب دست یافته اند، كه عمرشان به دوره قبل از هخامنشیان ، دوره قبل از ایلام و آشور (1500-600 سال قبل از میلاد) می‏رسد.       

 

آثاری كه در سرزمین ایران به دست آمده است، نشان می دهد كه مردم این سرزمین در حدود 7000 سال پیش دارای تمدن بسیار پیشرفته‏أی بوده اند. قسمت غربی فلات ایران تقریباً از 5000 سال پیش وارد دوران تاریخی گردید و ساكنان این سرزمین خط میخی را به وجود آوردند. آثارمكشوفه نشان می دهد كه ساكنان ایران در هزاره دوم و سوم پیش از میلاد ، مردمی صلح جو ، كشاورز و هنرمند بوده است.

به طور كلی چهار شیوه آبیاری در ایران كهن وجود داشته است. این چهار شیوه عبارتند از چاه ها و آب انبارها، قنوات – نهركشی – بندها و سدها.

 

چاه ها و آب آنبارها – چاه های معمولی كه به صورت قائم با ابزارهای دستی حفر می شد و آب آنرا به وسیله دلو با كمك انسان با چهار پایان بیرون می كشیدند. ایرانیان قدیم علل پیدایش چاه های آرتزین و طرز مهار كردن آن رامی دانسته اند ولی استفاده چندانی از آن نكرده اند.

مازاد باران را در محل هایی به نام آب انبار ذخیره می كرده اند كه نمونه های آنها در كنار كویرها، بیابانها، دشت های خشك و گرم جنوب ایران به صورت سرپوشیده . برای تامین نیازهای كاروانها، دهات قراء و غیره به چشم می خورد.ادامه دارد. . .





چهارشنبه 24 بهمن 1386

آشنایی اجمالی با سیستم آبیاری زیرزمینی تراوا

                  ، مزایا و معایب آن

با اوج گرفتن نگرانی کاهش منابع آب از یک طرف و رشد روز افزون جمعیت و نیاز بیشتر به مواد غذایی و محصولات کشاورزی از طرف دیگر، بهینه سازی و مصرف آب کشاورزی به خصوص در کشوری مانند ایران که جزو مناطق خشک دنیا به حساب می آید، از اهمیت خاصی برخوردار است.

تراوا یعنی تراوش کننده و سیستم آبیاری زیرزمینی تراوا، سیستمی است که با استفاده از لوله های متخلخل اسفنجی (porous pipe) ، آب، کود، سم و اکسیژن را در یک فضای رطوبتی، مستقیما در اختیار ریشه قرار می دهد و اجازه نمی دهد حتی یک قطره آب هدر رود.

سیستم تراوا در واقع همان سیستم قطره ای تکامل یافته است که در آن بسیاری از مشکلات، نظیر تبخیر، گرفتگی منافذ، آسیب پذیری، تجمع ریشه و دست و پاگیری  و ... حل شده است و تنها فرق این سیستم با قطره ای این است که آبیاری به صورت نشتی و زیرزمینی انجام می شود و همین تغییر به ظاهر کوچک، مزایای نسبی بیشماری را به دنبال خواهد داشت که می تواند امید بخش تحول اساسی در این زمینه باشد.

 

تاریخچه تراوا در ایران و جهان

در ایران: از قرنها قبل در مناطق کم آب ایران استفاده از کوزه های سفالی که در پای درختان دفن می شده اند، مرسوم بوده است. نحوه استفاده از این کوزه ها بدین صورت بوده است که در پای هر درخت کوزه ای را دفن می کردند و دهانه کوزه را از خاک بیرون می گذاشتند. سپس این کوزه را توسط مشک پر از آب کرده تا به مرور زمان، آب داخل کوزه، از جداره سفالی، تراوش و به خاک نفوذ کند.

در جهان: از حدود 40 سال پیش به این طرف، تکنولوژی تراوا و استفاده از لوله های متخلخل یا تراوش کننده در آمریکا شروع گردید و به دنبال آن فرانسه، انگلیس، استرالیا و اکنون ایران پنجمین کشوری است که به این تکنولوژی دست یافته است. موسسه CNR فرانسه که یکی از بزرگترین انستیتو های تحقیقاتی جهان می باشد علاوه بر آزمایشات فراوان و بسیار متنوع بر روی میلیونها متر لوله متخلخل در لابراتوار های مجهز، از قبیل دبی، تحمل فشار، مقاومت کششی، مقاومت تا خورندگی ، کنترل زبری، کنترل قطر داخلی و خارجی، کنترل وزن در هر متر لوله، افت فشار، رسوب زدایی توسط اسید نیتریک، آب ژاول و .... ،تزریق انواع کودها و سم های محلول، انواع علف کش ها و ... در شرایط آب و هوایی مختلف و مناطق و خاکهای گوناگون انجام داده که در نهایت منجر به تاییدیه رسمی و ثبت بین المللی تکنولوژی تراوا گردیده است.

 

معرفی

لوله های تراوا سوراخ دار نیستند بلکه اسفنجی هستند، به عبارت دیگر در سیستم تراوا، جریان آب وجود ندارد بلکه یک فضای رطوبتی ملایم و نسبتا یکنواخت (پیاز رطوبتی) در اطراف لوله ایجاد می شود. تکنولوژی تراوا به گونه ای است که با فشار خیلی کم (0.2-0.8 bar) ، آب از دیواره لوله تراوا، تراوش می کند و پس از ایجاد یک فضای رطوبتی با اطراف خود به تعادل می رسد.یعنی به میزانی که ریشه آب را می مکد، لوله هم تراوش می کند و در سیستم هیچ گونه تبخیری نخواهیم داشت.

 

مزایا

1-     صرفه جویی آب به میزان حداکثر.

2-     عدم گرفتگی منافذ: اولین سوالی که در ابتدای امر به ذهن می رسد، این است که آیا مانند برخی سیستمهای آبیاری به مرور زمان، وجود املاح محلول در آب و سختی زیاد آب، باعث انسداد منافذ نخواهد شد؟

در مورد مواد معلق مانند شن، سیلت و جلبکها و .... که می گوییم در سیستمهای آبیاری تحت فشار، توسط فیلتر های مناسب از آب گرفته می شوند.

در مورد سختی موقت آب که در اثر تبخیر، رسوب ایجاد می شوند با جرات می گوییم که رسوبی ایجاد نمی شود چون در این سیستم اصلا تبخیری از سطح لوله نداریم و اگر تبخیری باشد از سطح خاک است. در مورد مواد محلول مانند نمکها، کودها و یا سمها و .... هم که در این لوله ها توسط آب از منافذ لوله تراوا خارج شده و به خاک منتقل می شوند.

سختی دائم آب که با تخلیه بار الکتریکی یونهای موجود در آب قابل رسوب می باشند. در این مورد می گوییم که این تخلیه در مورد فلزات انجام می شود و چون لوله های تراوا لاستیکی و عایق هستند، لذا هیچ گونه رسوبی از سختی دائم آب ایجاد نخواهد شد. مثال: در پروژه آزمایشی باغ پسته کرمان، با وجود EC بالای آب (1200 میکروموز بر سانتی متر مربع) بعد از سه سال ، هیچ گونه رسوبی مشاهده نشد و هیچ افت دبی وجود نداشت.

3-     افزایش کمی و کیفی محصول.

4-     صرفه جویی سم و کود تا 50%.

5-     صرفه جویی انرژی: چون برای تراوش از لوله های تراوا نیاز به فشار چندانی نیست (0.2-0.8 bar) انرژی کمتری نیز لازم خواهیم داشت. مثلا در برخی مزارع کوچک چنانچه منبع استحصال آب، در بالای مزرعه باشد، با اختلاف رقوم ارتفاعی 3m بدون نیاز به پمپ می توان مزرعه را با این سیستم آبیاری کرد.

6-     عدم نیاز به تسطیح و تراس بندی.

7-     از بین رفتن تدریجی علفهای هرز.

8-     قابل استفاده از مزارع و باغات تا باغچه منازل و گلدانها.

9-     جلوگیری از شیوع آفات.

10-  کاهش آلودگی محیط زیست.

11-  عدم مزاحمت برای ماشین آلات و کارگران.

12-  مصونیت از سرما و گرما.

13-  مصونیت از آسیب و سرقت.

14-  مصونیت از حیوانات و جوندگان.

15-  اکسیژن رسانی به ریشه و کاهش نیاز به شخم.

16-  عدم نیاز به جوی و پشته و پوشش کامل زمین زراعی.

17-  قابلیت کنترل اتوماتیک.

18-  کاهش آلودگی سفره های آبهای زیرزمینی.

19-  طول عمر سیستم (بسته به نگهداری و سرویس بین 15 تا 30 سال).

20-  قابل استفاده در زمینهای ورزشی.

21-  عدم تاثیر وزش باد.

22-  تکنولوژی باز یافتی: چون ماده اصلی و اولیه لوله های تراوا پودر لاستیک های فرسوده اتوموبیل می باشد، علاوه بر مزیت قیمت تمام شده، از امتیاز تکنولوژی باز یافتی هم برخوردار است.

23-  گسترش بیشتر ریشه.

24-  قابل استفاده در هر نوع آب و خاک و هوا.

25-  کاهش هزینه کارگری.

26-  عدم سله و فرسایش خاک.

27-  زودرس نمودن محصول.

28-  عدم آبدهی در فواصل درختان: یکی از علتهای قابل ذکر این است که خاصیت اصلی این لوله ها، وجود مکش توسط ریشه گیاه است تا لوله نشت و آبدهی نماید.

29-  صرفه جویی اقتصادی.

محدودیت ها

1-     لوله گذاری در زیر خاک: چون در عمق (10-60 cm) خاک نصب می گردد، طبعا هزینه شیار کنی را به همراه دارد ولی در عوض نیازی به قطره چکان، بابلر، میکرو جت و ... نیست.

2-     فیکس بودن سیستم: محدودیت دیگر آن است که چون سیستم فیکس بوده و بعد از اجرا، تغییرات در اجزای آن و یا جابجایی، هزینه بر است، پس باید در مرحله طراحی، تمام پیش بینی های لازم، انجام گیرد.

3-     زمینهای سنگی و کوهستانی: در زمینهایی که شیار کنی در آنها نا ممکن یا خیلی مشکل است، مانند سنگی و کوهستانی، طبعا سیستم تراوا مناسب نبوده و سیستم قطره ای پیشنهاد می گردد.

 

در ادامه معرفی لوله تراوا، می توان گفت که لوله های تراوا، در 5 نوع مختلف تولید می شود که بسته به نوع مصرف، در مکانهای مختلف و شرایط خاکی متفاوت جهت استفاده سفارش داده می شود.

لوله های تراوا علاوه بر مصارف در آبیاری کشاورزی، در هوا دهی شیلات، تصفیه آب و فاضلاب، آبدهی قسمتهای داخلی بتن های حجم مثل سدها و پلها و ... ، سمپاشی در صنایع چوب، تزریق گاز اکسیژن و ازت به ریشه و ... نیز استفاده های بسیاری دارد.

در مورد مقاومت شیمیایی لوله های تراوا می توان گفت که چون جنس لوله های تراوا از لاستیک و پلاستیک می باشد، لذا در مقابل تاثیرات خاک مقاوم بوده و محلول های کود، سم و محلولهای اسید نیتریک، آب ژاول و ... که به صورت سیستمیک مورد استفاده قرار می گیرند هیچ گونه تاثیری روی لوله ها نخواهد داشت.

در جواب سوال احتمالی نفوذ ذرات خاک اطراف لوله به داخل لوله، باید توجه داشت که چون لوله دارای خاصیت الاستیسیته می باشد، پس همانطور که با فشار داخل لوله منافذ باز می شوند و آب تراوش می کند، بالعکس در صورت فشار منفی، خلل و فرج لوله تنگ تر شده و امکان نفوذ گل و لای مشکل تر خواهد شد.

علیرضا فقهی –  سید علی کشفی

دانشجویان مهندسی آب، ورودی 83

پردیس ابوریحان- دانشگاه تهران

 





یکشنبه 23 دی 1386

احتراما به اطلاع می رساند كمیته ملی آبیاری و زهكشی ایران در نظر دارد كارگاه فنی با عنوان  « اثرات تغییر اقلیم در مدیریت منابع آب» با تاكید بر موضوعات زیر را در روز چهارشنبه مورخ 24 بهمن ماه 1376 در تهران برگزار نماید. بدینوسیله از كلیه علاقمندان دعوت می‌گردد در این كارگاه حضور یابند.

 

موضوعات كارگاه « اثرات تغییر اقلیم در مدیریت منابع آب»:

1- مدیریت تطبیقی منابع آب با تغییر اقلیم

2- تغییر فراوانی و مقادیر سیلاب ها در اثر تغییر اقلیم

3- تشدید خشكسالیها در اثر تغییر اقلیم

4- كاربرد مدلهای GCM در پیش بینی تغییر اقلیم

5- كاربرد مدلهای RCM  در پیش بینی تغییر اقلیم

6- دلایل وجود واقعه تغییر اقلیم

7- سناریو سازی اقلیم و تغییر اقلیم برای حوضه‌های آبریز

 

زمان و مكان برپایی كارگاه:

زمان: چهارشنبه 24 بهمن ماه 1386            ساعت شروع: 30/8 صبح              (8 تا 30/8 ثبت‌نام)

مكان: تهران ـ خیابان ستارخان ـ برق آلستوم ـ سالن اجتماعات باشگاه توانیر

 

فرم ثبت نام و پوستر را از لینك زیر download   نمایید.

http://www.irncid.org/Download/Climate_Poster.pdf    (پوستر كارگاه 340 كیلوبایت)

http://www.irncid.org/Download/Climate_Reg.pdf    (فرم ثبت نام كارگاه 165 كیلوبایت)

 

آدرس دبیرخانه :

تهران- خیابان شهید دستگردی (ظفر)- خیابان شهید كارگزار- خیابان شهرساز- پلاك24-  كد پستی 34453 – 19198 - كمیته ملی آبیاری و زهكشی ایران - تلفن : 22257348-021        نمابر : 22272285-021

آدرس الكترونیكی :  irncid@gmail.com

 





   
   

Design by hezare3.net